این ماده میگوید به جای زندان، چند نوع مجازات دیگر میتوان تعیین کرد: دوره مراقبت، خدمات عمومی رایگان، جزای نقدی، جزای نقدی روزانه و محرومیت از حقوق اجتماعی.
دادگاه فقط وقتی میتواند این مجازاتها را انتخاب کند که شاکی گذشت کرده باشد و جهات تخفیف هم وجود داشته باشد. در این حالت دادگاه با در نظر گرفتن نوع جرم، چگونگی ارتکاب آن، آثار جرم، سن، مهارت، وضعیت، شخصیت و سابقه مجرم، وضعیت بزهدیده و دیگر شرایط، مجازات جایگزین را تعیین و اجرا میکند.
بر اساس تبصره، دادگاه باید در متن حکم توضیح دهد که مجازاتی که تعیین کرده با شرایط و ویژگیهای گفتهشده در این ماده تناسب دارد. همچنین دادگاه نمیتواند بیش از دو نوع از این مجازاتهای جایگزین را با هم تعیین کند.