این ماده میگوید اگر بخواهند یک تبعه ایران را از خروج از کشور منع کنند، این کار دو همراه دارد: گذرنامهٔ او باطل میشود و اجازه ندارد دوباره درخواست گذرنامه بدهد.
به زبان ساده، ممنوعیت خروج فقط به این معنا نیست که فرد در مرز برگردانده شود؛ بلکه مدرک سفر او هم از اعتبار میافتد و او نمیتواند برای گرفتن گذرنامهٔ تازه اقدام کند.
این ماده فقط همین دو اثر را بیان میکند و دربارهٔ اینکه چه مرجعی این منع را صادر میکند، چه مدت طول میکشد یا شرایط دیگر چیست، چیزی نمیگوید و در متن هم به مادهٔ دیگری ارجاع نشده است.