این ماده دربارهٔ یکی از شکلهای مجازات است: «منع از اشتغال» یعنی محروم کردن فرد از ادامه دادن یک شغل، کسب، حرفه یا کار مشخص. طبق این متن، چنین منعی تنها وقتی ممکن است که پیشتر مجوز یا پروانهٔ آن شغل (مثل جواز کار یا پروانهٔ کسب) لغو شده باشد؛ یعنی این دو به هم گره خوردهاند.
همچنین این مجازات شرط دارد: باید جرم به سببِ اشتغال به آن شغل ارتکاب یافته باشد، یا آن شغل انجام جرم را آسانتر کرده باشد. اگر جرم هیچ ربطی به شغل فرد نداشته باشد، این ماده چنین شرطی را برای منع از اشتغال مطرح نکرده است.
نکته: متن دربارهٔ اینکه این ماده معتبر است یا اصلاح یا نسخ شده، چیزی نمیگوید و در این توضیح هم به آن پرداخته نمیشود.