این ماده دربارهٔ «مرور زمان» در اجرای مجازات است؛ یعنی مدتی که پس از گذشت آن، دیگر نمیتوان مجازات را اجرا کرد. طبق این ماده، اگر اجرای مجازات شروع شده باشد ولی به هر دلیلی متوقف (قطع) شود، مبدأ شمردن مرور زمان، همان تاریخ قطع اجرا است، نه تاریخ صدور حکم.
اگر اجرای مجازات بیش از یک بار قطع شود، مبدأ مرور زمان، تاریخ آخرین قطع است. اما یک استثنا وجود دارد: اگر قطع اجرای مجازات به خاطر رفتار عمدی خودِ محکوم باشد، در این حالت مرور زمان اعمال نمیشود.