این ماده درباره جرائم «تعزیری قابل گذشت» است؛ یعنی جرائمی که فقط با شکایت فرد آسیبدیده (متضرر از جرم) قابل پیگیری هستند. بر اساس این ماده، اگر فرد آسیبدیده از تاریخ اطلاع از وقوع جرم یک سال بگذرد و شکایت نکند، حق شکایت کیفری او از بین میرود.
دو استثنا در همین متن آمده است: نخست اینکه اگر فرد آسیبدیده تحت سلطه متهم بوده یا به دلیلی خارج از اختیارش نمیتوانسته شکایت کند، این مهلت یکساله از تاریخ برطرف شدن آن مانع حساب میشود. دوم اینکه اگر فرد آسیبدیده پیش از پایان این مهلت فوت کند و دلیلی بر صرفنظر او از شکایت نباشد، هر یک از ورثهاش تا شش ماه از تاریخ وفات حق شکایت دارد.
تبصره این ماده میگوید جز در مواردی که شاکی تحت سلطه متهم بوده، به شکایت خود شاکی یا ورثهاش فقط در صورتی رسیدگی میشود که جرم موضوع شکایت طبق ماده ۱۰۵ این قانون مشمول مرور زمان نشده باشد. این تبصره فقط به ماده ۱۰۵ ارجاع داده و توضیح بیشتری درباره محتوای آن نمیدهد.