این ماده دربارهٔ «عفو عمومی» است؛ یعنی بخششی که خودِ قانون برای جرائم تعزیری (جرائمی که مجازاتشان در قانون تعیین شده و از نوع تعزیر است) اعلام میکند. بر اساس این ماده، وقتی چنین عفوی داده شود، پرونده در مرحلهٔ تعقیب و دادرسی متوقف میشود؛ یعنی دیگر پیگیری و محاکمه ادامه پیدا نمیکند.
اگر پیش از این عفو، حکم محکومیت صادر شده باشد، دو اثر دارد: اجرای مجازات متوقف میشود و همچنین آثار محکومیت از بین میرود. متن ماده توضیح نمیدهد که «آثار محکومیت» دقیقاً شامل چه چیزهایی است و این بخش را باید کلی فهمید.
نکته: این ماده فقط از عفو عمومی که «به موجب قانون» اعطا میشود سخن میگوید و به ماده یا قانون دیگری ارجاع نداده است.