این ماده میگوید «قصاص» یکی از مجازاتهای اصلی است. قصاص یعنی مجازاتی که در آن، همان رفتاری که فرد عمداً روی قربانی انجام داده، بر خود او انجام میشود.
این مجازات اصلی مخصوص «جنایات عمدی» است؛ یعنی کارهایی که از روی قصد انجام شده و به جان انسان (نفس)، به اعضای بدن او (اعضاء) یا به کارکردهای بدن او (منافع) آسیب زده است. منفعت یعنی کارکردی مثل بینایی یا شنوایی، نه خود عضو.
متن ماده از خودش جزئیات نمیدهد و میگوید نحوهٔ اجرای این مجازات طبق چیزهایی است که در کتاب سوم همین قانون آمده است. این ماده فقط جایگاه قصاص را به عنوان یک مجازات اصلی مشخص میکند و توضیح بیشتر به همان کتاب سوم ارجاع داده شده است.