این ماده دربارهٔ پولشویی میگوید که اصل مال، درآمد و سودهای بهدستآمده از جرم اصلی (جرم منشا) و از خود جرم پولشویی مصادره میشود؛ اگر آن اموال وجود نداشته باشد، مثل یا قیمت آن گرفته میشود. مجازات حبس به جمع این اموال و درآمدها بستگی دارد: تا ده میلیارد ریال حبس تعزیری درجه پنج و بیشتر از آن حبس تعزیری درجه چهار، و در هر دو حالت علاوه بر آن، جزای نقدی معادل پول یا ارزش مالی که پولشویی شده است.
تبصرهها چند حالت را روشن میکند: اگر عواید جرم به اموال دیگری تبدیل شده باشد، همان اموال ضبط میشود و اگر به شخص سومی با حسن نیت منتقل شده باشد، معادل آن از اموال مرتکب ضبط میشود. ضبط دارایی فقط وقتی صادر و اجرا میشود که متهم برای جرم منشا مشمول این حکم نشده باشد. کسی که هم جرم منشا کرده و هم پولشویی، علاوه بر مجازات جرم منشا به مجازات این قانون هم محکوم میشود؛ و کسی که فقط پولشویی کرده، فقط به مجازات همین ماده.
همچنین اگر پولشویی سازمانیافته باشد، مجازات یک درجه تشدید میشود. اگر شخص حقوقی مرتکب شود، علاوه بر مجازاتهای مقرر در ماده (۲۰) قانون مجازات اسلامی، به جزای نقدی معادل دو تا چهار برابر وجوه یا ارزش مالی پولشوییشده محکوم میشود. اگر اموال متعلق به غیر باشد و در دادگاه ثابت شود که بدون اطلاع مالک استفاده شده، یا مالک رضایت نداشته و به مراجع قانونی اعلام کرده، یا امکان اعلام نداشته است، مال به مالک برگردانده میشود.