این ماده درباره کسی است که پس از دستگیری، به متهم مواد مخدر پناه میدهد یا او را فراری میدهد یا در فرارش کمک میکند. چنین کسی به نصف مجازات متهم یا مجرم اصلی محکوم میشود. اگر مجازات اصلی حبس ابد باشد، مرتکب به ده سال حبس و از سی تا هفتاد و چهار ضربه شلاق محکوم میشود و اگر مجازات اصلی اعدام باشد، به بیست سال حبس و از سی تا هفتاد و چهار ضربه شلاق.
تبصره ۱ میگوید اگر مرتکب از ماموران انتظامی و امنیتی، ماموران زندان یا ماموران قضایی باشد، به مجازات متهم یا مجرم اصلی و نیز انفصال از خدمات دولتی محکوم میشود؛ تنها در مورد اعدام، مجازات او بیست و پنج سال حبس و انفصال دائم از خدمات دولتی است.
تبصره ۲ به موارد مشمول ماده ۲۱ و ۲۲ اشاره دارد. اگر متهم اصلی پس از دستگیری تبرئه شود، اجرای احکام بلافاصله او را ترخیص میکند. اگر متهم اصلی به جرم خفیفتری محکوم شود، در هر صورت محکومیت فرار یا پناهدهنده طبق ماده ۳۲ این قانون قابل تجدیدنظر است.