این ماده دربارهٔ کسی است که به متهم یک پروندهٔ مواد مخدر — وقتی که تحت تعقیب است یا در حال دستگیری است — دانسته و از روی عمد پناه بدهد یا او را جایی قرار دهد، یا در پناه دادن یا فراری دادن او همکاری کند. مجازات چنین فردی ثابت و معین نیست؛ بین یکپنجم تا یکدوم مجازات همان جرمی است که متهم به آن متهم شده و او را فراری داده یا پناه داده است.
اگر جرم اصلی متهم حبس ابد باشد، کسی که پناهش داده یا فراریاش داده به چهار تا ده سال حبس محکوم میشود؛ و اگر جرم اصلی متهم اعدام باشد، به ده تا پانزده سال حبس و از سی تا هفتاد و چهار ضربه شلاق محکوم میشود.
تبصره ۱ میگوید مجازات بستگان درجه یک متهم در هیچ حالتی بیشتر از یکدهم مجازات خود متهم اصلی نیست. تبصره ۲ میگوید اگر فردِ پناهدهنده یا همکار در فرار، خودش مأمور انتظامی، مأمور زندان یا مأمور قضایی باشد، علاوه بر مجازات بالا از خدمات دولتی هم برکنار میشود. متن دربارهٔ اینکه تبصره ۱ در حالت حبس ابد و اعدام چگونه محاسبه میشود توضیح بیشتری نمیدهد و این بخش مبهم است.