ماده ۱۵ میگوید معتادان باید برای ترک اعتیاد به مراکز مجاز دولتی، غیردولتی، خصوصی یا سازمانهای مردمنهاد درمان و کاهش آسیب مراجعه کنند. اگر معتاد به این مراکز مراجعه کند و گواهی تحت درمان و کاهش آسیب بگیرد، در صورتی که تجاهر به اعتیاد نکند (یعنی آشکارا اعتیاد خود را نشان ندهد)، از تعقیب کیفری معاف است. در مقابل، معتادانی که برای درمان یا ترک اعتیاد اقدام نکنند، از نظر این متن مجرم شناخته میشوند.
تبصره ۱ میگوید مراکز مجاز بر اساس آییننامهای تعیین میشود که وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی ظرف سه ماه پس از تصویب این قانون تهیه میکنند و ستاد آن را تصویب میکند. تبصره ۲ وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی را موظف میکند معتادان بیبضاعت را تحت پوشش درمان و کاهش آسیب قرار دهد و همه هزینههای ترک اعتیاد را مشمول بیمههای پایه و بستری کند؛ همچنین دولت باید هر ساله در لوایح بودجه اعتبار لازم را پیشبینی و تأمین کند.
تبصره ۳ دولت را موظف میکند برای احیاء و ایجاد اردوگاههای بازپروری معتادین به مواد مخدر اقدام لازم را انجام دهد.