این ماده دربارهٔ واردات، صادرات یا ساخت برخی کالاهای مرتبط با سلامت بدون انجام تشریفات قانونی است؛ کالاهایی مثل دارو، مکمل، ملزومات و تجهیزات پزشکی و قطعات آنها، مواد و فرآوردههای خوراکی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی و مواد اولیهٔ این اقلام. متن میگوید مرتکب به مجازات کالاهای قاچاق محکوم میشود و این مجازات مانع پرداخت دیه و خسارتهای وارده نیست. برای تحقیقات علمی و آزمایشگاهی دانشگاهها و موسسات علمی، آموزشی یا پژوهشی با مجوزهای لازم از وزارت بهداشت و در حدود متعارف، و همچنین مصارف شخصی و غیرتجاری در حدود متعارف، از این حکم خارج شده است.
در بند «الف»، اگر کالای مکشوفه از اقلام دارویی، فرآوردههای زیستی، مکملها، ملزومات و تجهیزات پزشکی و قطعات یا مواد اولیهٔ آنها باشد، عمل مرتکب مشمول مجازات قاچاق کالاهای ممنوع موضوع ماده ۲۲ این قانون است. در بند «ب»، اگر کالا خوراکی، آشامیدنی، آرایشی یا بهداشتی و مواد اولیهٔ آنها باشد، مرجع رسیدگی باید دربارهٔ مجوز مصرف انسانی استعلام کند و وزارت بهداشت باید ظرف ده روز پاسخ دهد؛ اگر مجوز بهداشتی و درمانی مصرف انسانی گرفته شود، مجازات بند «ب» ماده ۱۸ اعمال میشود، وگرنه کالا تقلبی، فاسد، تاریخ مصرف گذشته یا مضر به سلامت مردم شناخته میشود و مجازات قاچاق کالاهای ممنوع دارد.
تبصره ۱ میگوید حمل، نگهداری، عرضه یا فروش محصولات فوق هم مشمول مجازاتها و احکام این ماده است. تبصره ۲ از تهیهٔ آئیننامه اجرائی این ماده برای چگونگی اجرا و میزان لازم کالا برای استعلام مجوز مصرف انسانی میگوید که با پیشنهاد وزارتخانههای بهداشت، صنعت و ستاد تهیه و حداکثر ظرف سه ماه از لازمالاجراء شدن این قانون به تصویب هیأت وزیران میرسد.