این ماده فقط «تعریفها» را مشخص میکند؛ یعنی میگوید در این قانون، هر اصطلاحی چه معنایی دارد. مهمترین تعریف، بند «الف» است: قاچاق کالا و ارز یعنی هر کاری (انجام دادن یا انجام ندادن) که تشریفات قانونی ورود و خروج کالا و ارز را نقض کند و بر اساس این قانون یا قوانین دیگر، قاچاق شناخته شده و برای آن مجازات تعیین شده باشد؛ چه در مبادی ورودی کشف شود و چه در هر نقطه دیگر کشور، حتی در بازار داخلی. بقیه بندها اصطلاحاتی مثل کالا، ارز، تشریفات قانونی، کالای ممنوع، کالای مجاز مشروط، کالای مجاز، ارزش کالای قاچاق ورودی و خروجی، بهای ارز، شناسه کالا، شناسه رهگیری، اسناد خلاف واقع، اسناد مثبته گمرکی، قاچاق سازمانیافته، قاچاقچی حرفهای، دستگاه کاشف، دستگاه مأمور وصول درآمدهای دولت و ستاد را توضیح میدهد.
چند نکته کاربردی از تبصرهها: اگر ورود یا صدور کالایی بر اساس مصوبات هیأت وزیران یا سایر مراجع قانونی به دلیل شرایط خاص ممنوع شود، در حکم «کالای مجاز مشروط» است و مجازات آن حداکثر مجازات مربوط به کالای مجاز مشروط خواهد بود. همچنین وجود کالای اضافی همنام یا همنوع بیش از پانزده درصد در واحد کالا (تعداد، وزن یا حجم) قاچاق محسوب میشود؛ مغایرت پانزده درصد یا کمتر، اگر کالا ممنوع نباشد و قاچاق محسوب نشود، تابع ضمانتاجرای ماده ۱۰۸ یا ۱۱۰ قانون امور گمرکی است (این ماده فقط ارجاع داده و محتوای آن را نگفته است). مغایرت تا پانزده درصد فقط مربوط به قبل از ترخیص است و هر مغایرتی در کالای ترخیصشده یا خارجشده قاچاق است. برای کالای اضافی غیر همنوع یا غیر همنام، هر مغایرتی در هر میزان و در هر زمان، قاچاق محسوب میشود.
برخی بندها اصلاح شدهاند (بندهای «خ»، «ز»، «ژ» و «ش» با تاریخ اصلاح ذکر شدهاند) و در متن هم به مواد ۱۱۳، ۱۰۸ و ۱۱۰ قانون امور گمرکی ارجاع شده است؛ این متن دربارهٔ محتوای آن مواد چیزی نمیگوید و در مورد اینکه این ماده هنوز معتبر است یا نه نیز در همین متن مطلبی نیامده است.