این ماده به دادگاه میگوید که در پروندههای مربوط به این قانون، فقط به مجازاتی که در ماده (۲) همین قانون آمده بسنده نکند. دادگاه باید علاوه بر آن مجازات، مرتکب را به حداکثر دو مورد از «مجازات تکمیلی محرومیت از حقوق اجتماعی» هم محکوم کند.
این دو مورد باید با قانون مجازات اسلامی تعیین شوند و شدت آنها باید با جرمی که فرد مرتکب شده متناسب باشد؛ یعنی دادگاه در انتخاب نوع و تعداد آنها آزاد نیست و باید تناسب را رعایت کند. مجازاتهای ماده (۲) و فهرست مصادیق محرومیت از حقوق اجتماعی در این متن توضیح داده نشده و ماده فقط به آنها ارجاع داده است.