این ماده دربارهٔ «اعتبار مالیاتی» است. طبق این متن، هر کسبوکار (مودی) که برای فعالیت اقتصادی خود کالا یا خدمتی میخرد و بابت آن مالیات و عوارض میپردازد، این مبلغ به عنوان اعتبار مالیاتی او حساب میشود و از مالیات و عوارض فروشش کسر میگردد. اگر جمع اعتبار مالیاتی او در یک دوره بیشتر از مالیات و عوارض فروشش باشد، سازمان باید مبلغ اضافه را به دوره یا دورههای بعد منتقل کند. اگر مودی درخواست کند که این مازاد به او برگردانده شود، سازمان باید حداکثر تا یک ماه از تاریخ ثبت درخواست، این مابهالتفاوت را از محل وصولیهای جاری بپردازد؛ در غیر این صورت، مشمول خسارتی به میزان دو درصد (۲%) در ماه از تاریخ ثبت درخواست نسبت به مبلغ قابل استرداد و مدت تاخیر است که سازمان از محل وصولیهای جاری میپردازد. متن میگوید متخلفان از اجرای این حکم، با درخواست مودی و رای هیات رسیدگی به تخلفات اداری، به مجازات بند «د» ماده (۹) قانون رسیدگی به تخلفات اداری مصوب ۱۳۷۲/۹/۷ محکوم میشوند (این متن فقط به آن ماده ارجاع داده و محتوای آن را بیان نکرده است).
هشت تبصره در ادامه آمده است: (۱) مالیات و عوارض خرید نهادههای طرحهای تملک داراییهای سرمایهای (عمرانی) دولت قابل استرداد نیست و جزء بهای تمامشده آن داراییها حساب میشود. (۲) اگر مودی فقط کالاها و خدمات معاف عرضه کند یا طبق مقررات این قانون کالا و خدماتش مشمول مالیات و عوارض نباشد، مالیات و عوارض پرداختی بابت خرید نهادههای آنها قابل تهاتر یا استرداد نیست. (۳) اگر مودی هم کالا و خدمات مشمول و هم معاف عرضه کند، فقط مالیات و عوارض خرید نهادههای مربوط به تولید کالاها و خدمات مشمول، حسب مورد قابل کسر، تهاتر یا استرداد است. (۴) صرفنظر از معاف یا مشمول بودن عرضه، مالیات و عوارض خرید ماشینآلات خطوط تولید قابل کسر، تهاتر و استرداد است.
(۵) آن قسمت از مالیات و عوارض پرداختی که طبق مقررات این قانون قابل تهاتر یا استرداد نیست، به عنوان هزینههای قابل قبول موضوع قانون مالیاتهای مستقیم محسوب میشود. (۶) سازمان مکلف است با رعایت تبصرههای (۲) و (۴) این ماده، مالیات و عوارض پرداختی واحدهای تولیدی یا معدنی دارای مجوز تاسیس را که در دورههای قبل از بهرهبرداری برای خرید کالاها و خدمات مورد نیاز برای تاسیس و راهاندازی واحد پرداخت کردهاند، مسترد کند. (۷) مالیات و عوارضی که شهرداریها و دهیاریها هنگام خرید کالاها و خدمات برای انجام وظایف و خدمات قانونی میپردازند، طبق مقررات این قانون قابل تهاتر یا استرداد است. (۸) مالیات و عوارض پرداختشده توسط سفارتخانهها، ماموریتهای دیپلماتیک، پستهای کنسولی، ماموران دیپلماتیک و کارکنان اداری و فنی آنها که تبعه دولت جمهوری اسلامی ایران نیستند، به شرط عمل متقابل، و همچنین مالیات و عوارض پرداختشده توسط دفاتر سازمانهای بینالمللی و اعضای آنان که مقیم جمهوری اسلامی ایران هستند (اتباع غیرایرانی)، با ارائه اسناد و مدارک مثبته قابل استرداد است؛ نحوه استرداد به موجب دستورالعملی است که وزارتخانههای امور خارجه و امور اقتصادی و دارایی (سازمان) تصویب و ابلاغ میکنند.