این ماده میگوید یکنهم مالیاتها و عوارض وصولی که در ماده ۷ و بندهای «الف» و «ب» ماده ۲۶ این قانون آمده، به عنوان «مالیات سلامت» شناخته میشود. سازمان امور مالیاتی همزمان با دریافت، آن را به حساب خزانهداری کل کشور واریز میکند و خزانه باید مبالغ هر ماه را تا پایان پانزدهم ماه بعد به حساب وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بریزد. اگر این مبلغ تخصیص داده نشود، در حکم تصرف غیرمجاز در اموال عمومی است.
صددرصد منابع دریافتی این ماده از طریق ردیف یا ردیفهای قوانین بودجه سنواتی، ابتدا به پیشگیری و پوشش کامل درمان افراد ساکن در روستاها و شهرهای دارای بیست هزار نفر جمعیت و پایینتر و جامعه عشایری (در چهارچوب نظام ارجاع) اختصاص مییابد. پس از تحقق این هدف، برای تکمیل و تأمین تجهیزات بیمارستانی و مراکز بهداشتی و درمانی با اولویت بیمارستانهای مناطق توسعهنیافته، مصارف هیئت امنای ارزی و ارتقای سطح بیمه بیماران صعبالعلاج و افراد تحت پوشش نهادهای حمایتی خارج از روستاها و شهرهای بالای بیست هزار نفر جمعیت استفاده میشود.
از این محل، پرداخت هزینههای نیروی انسانی مثل حقوق و مزایا، اضافهکار، کمکهای رفاهی، پاداش، فوقالعادههای ماموریت، کارانه، بهرهوری، مدیریت، نوبتکاری، دیون و مانند آن و هزینههای اداری مثل اقلام مصرفی اداری و تأمین اثاثیه و منصوبات اداری ممنوع است.