این ماده دربارهٔ جریمهٔ دیر پرداختن مالیاتها و عوارضی است که موضوع این قانون هستند. اگر مودی (یعنی کسی که باید مالیات بپردازد) در مهلتهای تعیینشده پرداخت نکند، به ازای هر ماه تاخیر، دو درصد (۲٪) نسبت به مبلغ پرداختنشده جریمه به او تعلق میگیرد. محاسبهٔ مدت تاخیر از زمانی شروع میشود که مهلت تسلیم اظهارنامه یا سررسید پرداخت مالیات و عوارض به پایان رسیده باشد؛ هر کدام از این دو که زودتر باشد، ملاک است. در این ماده به رعایت مفاد ماده (۱۹) قانون مالیاتهای مستقیم هم ارجاع داده شده است.
تبصرهٔ این ماده یک راه جبران پیشبینی کرده است: اگر مودی به خاطر شرایطی که خارج از ارادهٔ او بوده نتوانسته در موعد مقرر پرداخت کند، میتواند به هیاتهای حل اختلاف مالیاتی اعتراض کند. اگر این ادعا با ارائه اسناد و مدارک مثبته (یعنی دلایل روشن و معتبر) در آن هیاتها پذیرفته شود، جریمهٔ یادشده بخشیده میشود.
نکته: متن دربارهٔ اینکه این ماده اکنون معتبر است یا اصلاح یا نسخ شده، چیزی نمیگوید و در این توضیح هم قضاوتی در این باره نشده است.