این ماده فقط «واژهنامه» قانون مالیات بر ارزش افزوده است؛ یعنی میگوید در بقیهٔ این قانون، هر جا این اصطلاحها به کار رفته، منظور چیست. تعریفها اینهاست: «عرضه» یعنی واگذاری کالا یا ارائه خدمت به دیگری با هر نوع معامله یا عقد قانونی؛ «واردات» یعنی آوردن کالا یا خدمت از خارج کشور به قلمرو گمرکی یا مناطق آزاد تجاری-صنعتی یا مناطق ویژه اقتصادی؛ «صادرات» یعنی فرستادن کالا یا خدمت به خارج کشور.
چند اصطلاح مالی هم تعریف شده است: «مالیات و عوارض فروش» مبلغی است که در یک دورهٔ معین روی فروش کالا و خدمات مشمول تعلق میگیرد؛ «مالیات و عوارض خرید» همین نوع مبلغ است ولی روی خریدهای مودی برای فعالیت اقتصادیاش؛ و «مالیات بر ارزش افزوده» تفاوت میان این دو در همان دوره است. «اعتبار مالیاتی» هم مالیات و عوارضی است که مودی بابت خرید کالا (نهاده یا کالای نهائی) یا خدمت پرداخته است.
بقیهٔ بندها هم چند چیز را روشن میکند: «عوارض» مبالغی است که همراه مالیات برای شهرداریها و دهیاریها وضع میشود و اگر نوع دیگری از عوارض منظور باشد در قانون صریح گفته میشود؛ «مودی» کسی است که عرضه کالا، ارائه خدمت، واردات یا صادرات انجام میدهد؛ «دوره مالیاتی» هر سه ماه و منطبق بر فصلهای سال شمسی است؛ «معافیت مالیاتی» یعنی تعلق نگرفتن مالیات و عوارض بر کالاها و خدمات؛ «سازمان» یعنی سازمان امور مالیاتی کشور. دو اصطلاح «پایانه فروشگاهی» و «سامانه مودیان» به قانون پایانههای فروشگاهی و سامانه مودیان ارجاع داده شده و «قانون مالیاتهای مستقیم» هم به قانون مصوب ۳/۱۲/۱۳۶۶ و اصلاحات بعدی آن ارجاع داده شده است؛ متن این ماده محتوای آن قوانین را توضیح نمیدهد.