این ماده میگوید اگر کسی بداند حساب بانکیاش بسته است و با این حال چک صادر کند، کار او مثل صدور «چک بیمحل» حساب میشود. یعنی از نظر این متن، تفاوتی بین چک بیمحل و چکی که با آگاهی از بسته بودن حساب کشیده شده وجود ندارد.
مجازات چنین فردی، بیشترین مجازاتی است که در ماده ۷ همین قانون گفته شده است. این متن خودِ مقدار آن مجازات را نگفته و فقط به ماده ۷ ارجاع داده است. همچنین تأکید شده که این مجازات قابل تعلیق نیست؛ یعنی نمیتوان اجرای آن را به مدت معینی به تأخیر انداخت.
برای صدور چک طبق این ماده، دو چیز لازم است: صدور چک و آگاهی فرد از بسته بودن حساب بانکیاش. متن دربارهٔ اینکه این آگاهی چگونه اثبات میشود یا چه کسی باید آن را ثابت کند، توضیحی نداده است.