ماده ۱۲ بیان میکند که ماده (۱۵) قانون ساماندهی و حمایت از تولید و عرضه مسکن مصوب ۱۳۸۷/۰۲/۲۵ و تبصرههای آن اصلاح میشود. بر اساس متن، دو سال پس از لازمالاجرا شدن این ماده، اراضی با کاربری مسکونی، اداری و تجاری در محدوده شهرکها و شهرهای بالای یکصد هزار نفر جمعیت، در صورتی که همزمان سه شرط داشته باشند، مشمول عوارض میشوند: تعداد واحد مسکونی موجود کمتر از ۱/۲۵ برابر تعداد خانوارهای ساکن باشد؛ اعیان متناسب با کاربری مطابق سطح اشغال مصوب در طرحهای جامع و تفصیلی را نداشته باشد؛ و به مدت دو سال بلااستفاده در این وضعیت مانده و تعیین تکلیف نشده باشد. نرخ عوارض طبق بندها ۲٪ ارزش روز زمین برای سال اول و دوم، ۴٪ برای سال سوم و چهارم و ۶٪ برای سال پنجم به بعد است.
تبصرهها جزئیات بیشتری تعیین میکنند: تبصره ۱ برای اشخاص حقیقی و حقوقی غیردولتی و دولتی دارای بیش از پنج هکتار زمین در هر شهر یا شهرک، پس از سه سال از لازمالاجرا شدن، نسبت به کل اراضی نرخ ۴٪ را مقرر میکند. تبصره ۲ مواردی مثل اراضی دارای مانع قانونی، دارای پروانه ساختمانی در مهلت آن، اراضی تازه ملحقشده به محدوده، برخی موارد انتقال قهری، برخی خانوارها و اراضی موقوفه را مستثنی میکند. تبصرههای ۳ تا ۸ درباره شناسایی و اخطار شهرداریها، صدور برگه عوارض و مهلت پرداخت و جریمه ۵٪ سالانه، شرط تعیین تکلیف عوارض برای مجوز بهرهبرداری و نقل و انتقال، تقسیم درآمد ۷۰٪ و ۳۰٪، نحوه محاسبه ارزش روز زمین و مرجع رسیدگی به شکایات است.