این ماده درباره عبور عابران پیاده و مسئولیت راننده در تصادف با آنهاست. در راههایی که برای عابران علامت، تجهیزات یا مسیر ویژه گذاشته شده، عابر باید هنگام عبور از عرض یا طول سوارهرو از نقاط خطکشیشده، گذرگاههای غیرهمسطح و مسیرهای ویژه استفاده کند. اگر عابر این تکلیف را رعایت نکند و با وسیله نقلیه تصادف شود، راننده در صورتی مسئولیتی ندارد که همه مقررات را رعایت کرده باشد و نتواند وسیله نقلیه را کنترل کند یا از تصادف یا خسارت مادی و بدنی جلوگیری کند.
عدم مسئولیت راننده باعث نمیشود مصدوم یا وراث متوفی از مزایای بیمه محروم شوند. شرکت بیمه با ارائه قرار منع تعقیب یا حکم برائت راننده، ملزم به اجرای تعهدات بیمهنامه به مصدوم یا وراث متوفی است. اگر وسیله نقلیه بیمه نباشد، دیه عابر از صندوق موضوع قانون بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث پرداخت میشود. همچنین رانندگان باید وقتی عابر پیاده از محلهای تعیینشده عبور میکند، با فاصلهای که با خطکشی پشت مسیر ویژه مشخص شده، توقف کامل کنند؛ در غیر این صورت مبلغ دویست هزار ریال قبض جریمه صادر میشود.
تبصره این ماده میگوید وزارت راه و شهرسازی و شهرداریها مکلفند با هماهنگی راهنمایی و رانندگی، محلهای عبور عابران پیاده را در همه معابر برونشهری و درونشهری با نصب علائم و تجهیزات مشخص کنند.