این ماده به شهرداریها اجازه میدهد برای استفاده درست از عرض معابر شهری، با هماهنگی پلیس راهور محلهای توقف حاشیهای خودرو را تعیین کنند و از ابزارهایی مثل پارکومتر یا کارت پارک استفاده کنند. مبلغی که شهروندان برای این توقف میپردازند باید «مناسب» باشد و شاخصهای آن را شورای هماهنگی ترافیک استان بر اساس مدت زمان توقف و میزان رفتوآمد معابر تعیین میکند؛ این مبلغ پس از طی مراحل قانونی گرفته میشود و باید صرف توسعه حملونقل عمومی شود. بر اساس همین متن، توقف بدون مجوز، تخلف «توقف ممنوع» محسوب میشود.
تبصره ۱ میگوید نحوه مدیریت پارکهای حاشیهای، تعیین معابر پرترافیک و شرایط جذب و آموزش متصدیان این کار در یک آئیننامه مشخص میشود که شورای عالی هماهنگی ترافیک شهرهای کشور با همکاری شورای عالی استانها تهیه میکند و هیات وزیران آن را تصویب میکند. تبصره ۲ به حمل بار خودرویی درونشهری مربوط است: اشخاص حقیقی و حقوقی متصدی این کار باید بارنامه را ثبت کنند و هزینه صدور آن را به میزان بیست هزار ریال بپردازند. همه این درآمد به حساب شهرداری محل واریز میشود تا صرف توسعه حملونقل عمومی و زیرساختهای شهری شود. این مبلغ هر سه سال یکبار با پیشنهاد وزارت کشور و تصویب هیات وزیران قابل اصلاح است و وزارت کشور باید ظرف شش ماه سامانه ثبت اطلاعات بارنامه را راهاندازی کند.