این ماده دربارهٔ شرایطی است که طبق این قانون لازم میشود یک وسیله نقلیه جابهجا (حمل) شود. در این حالت، خودرو با وسایل مطمئن و معمولِ این کار، بسته به موقعیت، به نزدیکترین توقفگاه یا مقر انتظامی یا راهنمایی و رانندگی مربوط یا تعمیرگاه منتقل میشود.
هزینههای حمل و توقف خودرو که بخش خصوصی آن را دریافت میکند، بسته به مورد، بر عهدهٔ متخلف، مالک، متصرف یا جانشین قانونی آنهاست. مقدار این هزینهها برابر تعرفههایی است که وزارت کشور پیشنهاد میدهد و هیئت وزیران آن را تصویب میکند.
تبصرهٔ ۱ میگوید اگر در اثر حمل یا نگهداری، به خودرو یا بار آن خسارت وارد شود، راهنمایی و رانندگی از خسارتدیده حمایت میکند و جبران این خسارت بر عهدهٔ حملکننده یا نگهدارنده است. تبصرهٔ ۲ میگوید در همهٔ موارد، اگر پیش از حمل یا در حین حمل، مالک خودرو حاضر شود و بخواهد خودرو را تحویل بگیرد، مأموران موظفاند قبض جریمه صادر کنند و خودرو را به او تحویل دهند. متن در مورد اینکه «قبض جریمه» به چه دلیل صادر میشود یا مبلغ آن چقدر است چیزی نمیگوید.