این ماده بهطور مستقیم دربارهٔ خودِ شرکتها یا نحوهٔ ثبت آنها حکم تازهای تعیین نمیکند؛ بلکه میگوید برای اجرای این قانون، وزارت عدلیه باید آییننامههای لازم را تهیه کند. در این آییننامهها باید تکلیف هفت موضوع روشن و صریح مشخص شود: کسانی که باید اظهارنامهٔ ثبت بدهند؛ چیزهایی که باید در اظهارنامه نوشته شود؛ اوراق و مدارکی که اصل یا ترجمهٔ تأییدشدهٔ آنها باید همراه اظهارنامه باشد؛ مواردی که اگر تغییر کنند باید دوباره به ثبت برسند؛ روش ثبت شعبهها یا نمایندگان جدید؛ آگهیهایی که بعد از ثبت باید بهوسیلهٔ اداره ثبت اسناد و به هزینهٔ شرکت انجام شود؛ و تعرفهٔ ترجمه و تأیید درستی ترجمه.
به زبان ساده، این ماده فهرست موضوعاتی است که باید در آییننامههای اجرایی این قانون مشخص شود، نه اینکه خودِ جزئیات آنها را تعیین کند. متن همین ماده دربارهٔ محتوای دقیق آن موضوعات یا متن آییننامهها چیزی نمیگوید.