این ماده یک قاعدهٔ کلی دربارهٔ رسیدگی در مرحلهٔ تجدیدنظر دیوان عدالت اداری است. به زبان ساده میگوید همان مقررات و تشریفاتِ مرحلهٔ بدوی (مرحلهٔ اول رسیدگی) در مرحلهٔ تجدیدنظر هم رعایت میشود؛ یعنی شعبهٔ تجدیدنظر هم به همان شیوه عمل میکند.
اما یک استثنا دارد: اگر قانون برای مرحلهٔ تجدیدنظر ترتیب و روش دیگری تعیین کرده باشد، همان روش ویژه رعایت میشود. بنابراین اصل بر یکسان بودن مقررات دو مرحله است، مگر قانون خلاف آن را گفته باشد.
این ماده فقط یک حکم کلی است و جزئیاتِ آن مقررات را خودش بیان نکرده؛ برای دانستن جزئیات، باید به همان مقررات مرحلهٔ بدوی مراجعه کرد.