ماده ۶۰ قانون دیوان عدالت اداری

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

اصلاحی ۱۴۰۲/۰۲/۱۰

شعب دیوان مکلفند در مورد هر شکایت، به طور خاص و مُنجّز تعیین تکلیف نمایند و نباید به صورت عام، کلی و یا مشروط، حکم صادر کنند.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده به شعب دیوان عدالت اداری می‌گوید وقتی به یک شکایت رسیدگی می‌کنند، باید دربارهٔ همان شکایت مشخص و معین تصمیم بگیرند و تکلیف آن را روشن کنند.

همچنین شعب دیوان اجازه ندارند حکمی کلی و عام صادر کنند یا تصمیم خود را به شرط و شروط معلق کنند؛ یعنی رأی باید صریح، معین و بدون تعلیق باشد.

مصادیق واقعی

فرض کنید علی از یک تصمیم اداری مشخص شکایت کرده است. شعبهٔ دیوان باید فقط دربارهٔ همان شکایت علی تصمیم بگیرد، نه اینکه برای همهٔ پرونده‌های مشابه یا برای همهٔ کارمندان یک حکم کلی صادر کند.
فرض کنید مریم شکایتی مطرح کرده است. شعبه نمی‌تواند بنویسد «اگر بعداً فلان شرط محقق شد، آن‌وقت شکایت پذیرفته است»؛ بلکه باید همان حالا و بدون شرط، تکلیف شکایت را روشن کند.

سؤالات پرتکرار

یعنی شعبه می‌تواند یک حکم کلی بدهد که به کار همهٔ پرونده‌های دیگر هم بیاید؟

نه، بر اساس این ماده شعبه باید در مورد هر شکایت به طور خاص تعیین تکلیف کند و نباید به صورت عام و کلی حکم صادر کند.

آیا شعبه می‌تواند تصمیمش را مشروط کند؟

نه، این ماده می‌گوید شعب نباید حکم مشروط صادر کنند و باید تصمیمشان مُنجّز و قطعی‌شده دربارهٔ همان شکایت باشد.

این ماده دربارهٔ چه چیزی است؟

دربارهٔ شیوهٔ صدور تصمیم در شعب دیوان است؛ اینکه تصمیم باید خاص، معین و بدون تعلیق باشد.

مشاهدهٔ متن کامل قانون دیوان عدالت اداری ←
ماده ۶۰ قانون دیوان عدالت اداری — لویادسک