این ماده دربارهٔ رأیی است که شعب دیوان بدون دخالت شخص ثالث ذینفع صادر کرده و آن رأی به حقوق این شخص ثالث ضرر زده است. شخص ثالث میتواند ظرف دو ماه از تاریخ اطلاع از حکم به آن رأی اعتراض کند. اعتراض در همان شعبهای مطرح میشود که به پرونده رسیدگی کرده، و آن شعبه با بررسی دلایل ارائهشده رأی میدهد.
اگر رأی مورد اعتراض از شعبه تجدیدنظر صادر شده باشد، رأیی که در این اعتراض صادر میشود قطعی است؛ اما اگر رأی از شعبه بدوی صادر شده باشد، قابل تجدیدنظر است. بر اساس تبصره ۱، اگر احراز شود شخص ثالث عذر قانونی یا شرعی داشته است، مدت آن عذر به مهلت دو ماه اضافه میشود. بر اساس تبصره ۲، اگر اجرای رأی مورد اعتراض موجب خسارت غیرقابل جبران شود، شعبه رسیدگیکننده به اعتراض میتواند با تقاضای معترض و موافقت رئیس دیوان، تا رسیدگی و صدور حکم قطعی دستور توقف اجرای حکم مورد اعتراض را صادر کند.