این ماده میگوید دیوان عدالت اداری دو نوع شعبه دارد: شعبه بدوی که با یک رئیس یا دادرس علیالبدل اداره میشود، و شعبه تجدیدنظر که از یک رئیس و دو مستشار تشکیل میشود. شعبه تجدیدنظر با حضور دو عضو رسمی میشود، اما رأی با نظر اکثریت صادر میشود و رأی شعب تجدیدنظر قطعی است.
تبصره ۱ حالت خاصی را توضیح میدهد: اگر جلسه تجدیدنظر با دو عضو رسمی شود و در هنگام صدور رأی میان آن دو اختلاف پیش بیاید، رئیس دیوان یک مستشار دیگر به آنها اضافه میکند. همچنین اگر رئیس شعبه تجدیدنظر حاضر نباشد، اداره شعبه به عهده مستشاری است که سابقه قضایی بیشتری دارد.
تبصره ۲ میگوید شکایتهای اشخاص حقیقی و حقوقی (عمومی و خصوصی) از آراء و تصمیمات «مراجع اختصاصی اداری» که در بند (۲) ماده (۱۰) همین قانون آمده، مستقیماً در شعب تجدیدنظر مطرح میشود و رأی آن قطعی است؛ بقیه شکایتها در شعب بدوی رسیدگی میشود. پروندههای موجود، بر اساس صلاحیت زمان ثبت دادخواست رسیدگی میشوند. تبصره ۳ توضیح میدهد منظور از مراجع اختصاصی اداری چیست: مراجع و هیئتهایی که خارج از مراجع قضایی تشکیل میشوند و به اختلافات، تخلفات و شکایاتی رسیدگی میکنند که در صلاحیتشان گذاشته شده است، و چند نمونه مثل هیئتهای رسیدگی به تخلفات اداری، کمیسیونهای مواد (۹۹) و (۱۰۰) قانون شهرداری، هیئتهای حل اختلاف مالیاتی و هیئتهای حل اختلاف کارگر و کارفرما را نام میبرد.