این ماده به «لغو» دو متن قانونی قدیمی مربوط به دیوان عدالت اداری میپردازد. بر اساس آن، از تاریخی که خودِ «این قانون» لازمالاجراء میشود، دو چیز لغو میشود: نخست قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۵۸/۹/۲۵ همراه با اصلاحاتی که بعد از آن روی آن انجام شده بود، و دوم آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۷۹/۲/۲۶ قوه قضائیه.
نکتهٔ کلیدی این است که زمان شروع این لغو، «تاریخ لازمالاجراء شدن این قانون» است، نه یک تاریخ مشخص که در خود متن آمده باشد. متن دربارهٔ اینکه بعد از لغو، چه چیزی جای آنها را میگیرد یا چه اتفاقی برای پروندههای در جریان میافتد، چیزی نمیگوید.