این ماده به پدیدآورنده (یعنی کسی که اثر را ساخته است) اجازه میدهد که استفاده از حقوق مادی خود را به شخص دیگری واگذار کند؛ یعنی اجازه دهد دیگران از اثر او بهره بگیرند. متن میگوید این واگذاری میتواند در همهٔ موارد باشد و موارد زیر فقط بهعنوان نمونه ذکر شدهاند: ساختن فیلم سینمایی و تلویزیونی و مانند آن، اجرای صحنهای مثل تئاتر و باله و نمایشهای دیگر، ضبط تصویری یا صوتی اثر روی صفحه یا نوار یا هر وسیلهٔ دیگر، پخش از رادیو و تلویزیون و وسایل دیگر، ترجمه و نشر و تکثیر و عرضهٔ اثر از راه چاپ و نقاشی و عکاسی و گراور و کلیشه و قالبریزی و مانند آن، استفاده از اثر در کارهای علمی و ادبی و صنعتی و هنری و تبلیغاتی، و بهکار بردن اثر در فراهم کردن یا پدیدآوردن اثرهای دیگری که در ماده دوم این قانون آمده است.
نکتهای که باید در نظر داشت این است که ماده با عبارت «کلیه موارد و از جمله» آمده؛ یعنی فهرست هفتگانه آن محدود به همین موارد نیست و فقط نمونههایی از کاربردها را نشان میدهد.
در بند ۷ این ماده به «ماده دوم این قانون» ارجاع داده شده است، اما این متن 내용 آن مادهٔ دوم را توضیح نمیدهد و فقط به آن ارجاع میدهد. همچنین بهدلیل اینکه عبارت «بغیر واگذار کند» در متن کمی نامتعارف نوشته شده، معنای دقیق واگذاری به شخص دیگر از همین عبارت روشن است، اما جزئیات آن در همین متن توضیح داده نشده است.