این ماده چهار نوع «نشان» را تعریف میکند که در کسبوکار به کار میرود. اول، علامت تجاری که هر نشان دیدهشدنی است و کار کالا یا خدمت یک شخص را از کالا و خدمت دیگران جدا میکند. دوم، علامت جمعی که برای جدا کردن محصولات یا خدمات یک گروه از دیگران به کار میرود و اعضای آن گروه زیر نظر مالکِ ثبتشدهٔ این علامت از آن استفاده میکنند؛ مالک آن میتواند صنف، تعاونی، اتحادیه و مانند اینها باشد.
سوم، علامت تاییدی که برای تأیید کیفیت، ویژگی، شیوهٔ تولید کالا یا اجرای خدمات استفاده میشود و هر کسی که تأییدیهٔ دارندهٔ علامت یا نمایندهاش را بگیرد، میتواند آن را برای کالا یا خدمت خود به کار ببرد. چهارم، نام تجاری که هر اسم یا عنوانی است که شخص حقیقی یا حقوقی عرضهکنندهٔ کالا یا خدمت را معرفی و مشخص میکند.
تبصرهٔ این ماده میگوید همهٔ مواد مربوط به علامت تجاری در این قانون، دربارهٔ علامت جمعی و علامت تاییدی هم اجرا میشود، مگر جایی که قانون ترتیب دیگری معین کرده باشد.