این ماده دربارهٔ نحوهٔ تشکیل جلسه و تصمیمگیری «هیات»ی است که در ماده ۴۰ همین قانون پیشبینی شده است. بر اساس این متن، دو شرط برای کار این هیات گذاشته شده است: نخست اینکه جلسه فقط وقتی رسمیت دارد که همهٔ اعضا حاضر باشند؛ دوم اینکه تصمیمها با رای اکثریت اعضای حاضر گرفته میشود، به شرطی که عضو قاضی هم جزء همان اکثریت باشد.
نکتهٔ مهم اینکه خودِ این ماده توضیح نمیدهد هیات موضوع ماده ۴۰ چه کاری انجام میدهد، چند عضو دارد یا ترکیب اعضایش چگونه است؛ فقط گفته شده برای تصمیمگیری، حضور همه و رای اکثریت با همراهی قاضی لازم است. محتوای ماده ۴۰ هم در این متن نیامده و فقط به آن ارجاع شده است.
بخش «اکثریت آرای حاضران که عضو قاضی جزء آن باشد» را میتوان اینطور فهمید که قاضی باید در کنار اکثریت رای بدهد، ولی این تعبیر در متن صریح نیست و ممکن است خوانندهٔ دیگری آن را طور دیگری بفهمد. همچنین ممکن است میان «حضور همهٔ اعضا» و «اکثریت حاضران» کمی ابهام به نظر برسد.