این ماده میگوید چه کسانی میتوانند درخواست ثبت اختراع بدهند. طبق بند ۱، خودِ مخترع — یعنی کسی که اختراع را پدید آورده — این حق را دارد و همچنین قائممقام قانونی او (مثلاً کسی که بهعنوان نمایندهٔ قانونی برای او تعیین شده) یا نمایندهٔ قانونیاش. طبق بند ۲، اگر اختراع به سفارش شخصی حاصل شده باشد، آن شخص هم میتواند تقاضای ثبت بدهد، ولی این حق با رعایت حقوق مخترع است؛ یعنی حقوق مخترع نادیده گرفته نمیشود.
تبصرهٔ ۱ به اختراع مشترک مربوط است: اگر چند نفر با هم اختراعی را پدید آورده باشند، هم حق تقاضای ثبت و هم حقوقی که از گواهینامهٔ ثبت اختراع به دست میآید، بهطور مشترک به همهٔ آنان تعلق دارد.
تبصرهٔ ۲ یک محدودیت شغلی ایجاد میکند: کارکنان مرجع ثبت نمیتوانند برای خودشان یا به نمایندگی از دیگری تقاضای ثبت اختراع بدهند.