این ماده شرطها و محتوای درخواست «پروانه بهرهبرداری اجباری» از یک اختراع را توضیح میدهد. طبق این متن، کسی که چنین درخواستی میدهد باید تواناییهای لازم برای بهرهبرداری از اختراع را داشته باشد. درخواست به دبیرخانهای که در ماده (۴۰) این قانون آمده تسلیم میشود (این ماده فقط به آن ماده ارجاع داده و محتوای آن را بیان نکرده است).
درخواست باید سه چیز داشته باشد: اول، نظرها و دلایل متقاضی دربارهٔ اینکه مصالح ملی و منافع عمومی اقتضا میکند، یا رویهٔ ضدرقابتی وجود دارد، یا اختراع در ایران به کار گرفته نشده است. دوم، دلایل و مدارکی که نشان دهد دستگاه اجرایی یا متقاضی، از مالک اختراع درخواست بهرهبرداری کرده ولی در شرایط و زمانی که متعارف است نتوانسته اجازه بگیرد. سوم، دلایل و مدارک مثبته یعنی شواهدی که توانایی متقاضی برای استفاده از اختراع را نشان میدهد.
همچنین در تبصرهٔ این ماده آمده که اگر درخواست از سوی دستگاههای اجرایی باشد، باید به امضای بالاترین مقام آن دستگاه رسیده باشد.