این ماده میگوید اگر کسی برای ثبت اختراع، اظهارنامهای را به مرجع ثبت یکی از کشورهایی بدهد که در زمان تسلیم اظهارنامه عضو «معاهده پاریس» بودهاند، در ایران هم به مدت دوازده ماه از تاریخ همان تسلیم، نسبت به دیگران «حق تقدم» دارد. حق تقدم یعنی در این فاصلهٔ دوازدهماهه، او جلوتر از بقیه حساب میشود و میتواند بعداً در ایران هم اظهارنامه بدهد. این حق مشروط است به رعایت مفاد این قانون و مفاد خود معاهده پاریس.
ماده اشاره میکند که منظور از معاهده در این قانون، همان «قانون اجازه الحاق دولت ایران به اتحادیه عمومی بینالمللی معروف به پاریس برای حمایت مالکیت صنعتی و تجارتی و کشاورزی» مصوب ۱۳۳۷/۱۲/۱۰ است.
تبصرهٔ ماده هم یک نکته را روشن میکند: اگر متقاضی به دو یا چند اظهارنامهٔ قبلی استناد کند، مبدأ شمردن این دوازده ماه، تاریخ تقدیم اولین اظهارنامه است، نه اظهارنامههای بعدی.