این ماده به بانک مرکزی تکلیف میکند که با استفاده از منابع سپردههای پسانداز و جاری قرضالحسنه نظام بانکی و از طریق بانکهای عامل، مبلغ نه هزار میلیارد ریال را برای پرداخت تسهیلات قرضالحسنه ودیعه یا خرید یا ساخت مسکن به خانوادههای فاقد مسکن اختصاص دهد. این تسهیلات بنا به درخواست خانوار پرداخت میشود، بازپرداخت آن حداکثر بیست ساله است و مبلغ آن برای هر خانواده یک میلیارد و پانصد میلیون ریال تعیین شده است. شرط برخورداری، آن است که خانواده از سال ۱۳۹۹ به بعد صاحب فرزند سوم به بعد شده باشد یا بشود. متن به اجرای بند (چ) ماده (۱۰۲) قانون برنامه پنجساله ششم توسعه ارجاع داده است.
تبصره ۱ همین مبلغ و شرایط را برای گروههای دیگری از خانوادههای فاقد مسکن تعیین میکند: مبلغ چهار هزار و ششصد میلیارد ریال از همان منابع، با بازپرداخت حداکثر ده ساله، برای خانوارهای صاحب دو فرزند (تا سقف دو هزار میلیارد ریال و به هر خانواده یک میلیارد ریال)، خانوارهای صاحب یک فرزند (تا سقف یک هزار و ششصد میلیارد ریال و به هر خانواده هشتصد میلیون ریال) و خانوارهای دو نفره یعنی زوج و زوجه (تا سقف هزار میلیارد ریال و به هر خانواده پانصد میلیون ریال). این تسهیلات هم بنا به درخواست خانوار و برای ودیعه یا خرید یا ساخت مسکن است.
تبصره ۲ مقرر میکند که از سال ۱۴۰۱ به بعد، حداقل به اندازه نرخ تورم سالانه به مبالغ این ماده و تبصره ۱ آن اضافه شود.