این ماده میگوید دولت مکلف است برای ساکنان روستاها یا شهرهای کمتر از پانصد هزار نفر، پس از تولد فرزند سوم و بیشتر، یک قطعه زمین یا واحد مسکونی حداکثر ۲۰۰ مترمربع اختصاص دهد. این زمین یا واحد باید با ضوابط تفکیک و طرحهای هادی روستایی و شهری یا طرحهای جامع و تفصیلی مصوب هماهنگ باشد، در همان محل باشد، به صورت مشترک و نصفنصف به پدر و مادر داده شود، فقط یک بار و بر اساس هزینه آمادهسازی به صورت فروش اقساطی با دو سال تنفس و هشت سال قسط واگذار شود. سند مالکیت هم پس از پرداخت آخرین قسط، حداکثر ظرف یک ماه به مالکان تحویل داده میشود.
تبصره ۱ برای ساکنان شهرهای بالای پانصد هزار نفر حکم جداگانهای گفته است؛ در این حالت اگر دولت اعلام کند ظرفیتی در شهرکهای اطراف، شهرهای جدید، شهرهای مجاور یا زادگاه پدر یا مادر وجود دارد، زمین یا واحد مسکونی با همان شرایط این ماده اختصاص مییابد، به شرط اینکه آن محل بالای پانصد هزار نفر نباشد. انتخاب با پدر است و در صورت فوت پدر، با مادر، و بر اساس آییننامه تبصره ۳ انجام میشود.
تبصره ۲ میگوید اگر یکی از پدر یا مادر فوت کند، مالکیت زمین یا واحد مسکونی بر اساس موازین قانونی ارث به ورثه متوفی میرسد. تبصره ۳ هم وزارت راه و شهرسازی را مکلف کرده است با همکاری وزارت جهاد کشاورزی، آییننامه این ماده را حداکثر سه ماه پس از لازمالاجراء شدن این قانون تهیه کند و برای تصویب به هیات وزیران بدهد.