این ماده میگوید چند دستگاه و مرکز مشخص، از جمله وزارت علوم، وزارت بهداشت، وزارت ورزش و جوانان، معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری و هر مرکز یا موسسه آموزشی و پژوهشی مرتبط با این قانون که از بودجه عمومی استفاده میکند، باید هر سال حداقل ۵٪ از اعتبارات پژوهشی خود را به پژوهش درباره خانواده (فرزندآوری) و رشد جمعیت اختصاص دهند. این کار باید بر اساس اولویتهایی باشد که هر سال ستاد ملی جمعیت تعیین میکند. همچنین باید فهرست طرحهای تحقیقاتی، مشخصات پژوهشگران و نتایج بهدستآمده را همراه با گزارش ششماهه به ستاد ملی جمعیت اعلام کنند.
تبصره ماده میگوید وزارت علوم، وزارت بهداشت، حوزههای علمیه و دانشگاه آزاد اسلامی باید از پایاننامههای مقاطع تحصیلات تکمیلی که در راستای اولویتهای پژوهشی ستاد ملی جمعیت هستند، حمایت ویژه کنند. برای مراکز مدیریت حوزههای علمیه، اجرای این حکم مشروط به دو چیز است: مغایرت نداشتن با اساسنامه حوزههای علمیه و هماهنگی با مدیریت ذیربط.