این ماده دربارهٔ دستگاههایی است که در ماده (۲۹) قانون برنامه پنجساله ششم توسعه، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران ذکر شدهاند و خودِ این متن آنها را نام نمیبرد. بر اساس آن، این دستگاهها در جذب و استخدام نیروی جدید باید دو مزیت را رعایت کنند: اول، به ازای متأهل بودن و هر فرزند، یک سال به سقف سنی اضافه شود، تا حداکثر پنج سال. دوم، به ازای متأهل بودن و هر فرزند، دو درصد به امتیاز فرد اضافه شود، مجموعاً تا حداکثر ده درصد. برای دستگاههایی که قواعد استخدامی خاص خود را دارند، اجرای بخش امتیاز فقط در صورتی است که با ضوابط آن دستگاه تعارض نداشته باشد.
همچنین برای مستخدمین این دستگاهها که صاحب فرزند سوم تا پنجم میشوند، به ازای هر فرزند، معادل یک سال به افزایش سنواتی او اضافه میشود.
تبصره ماده میگوید این دستگاهها نمیتوانند مستخدمین دارای حداقل سه فرزند، مادران باردار و مادران دارای فرزند شیرخوار را تعدیل کنند یا عدم نیاز آنها را اعلام کنند، مگر در اجرای قانون رسیدگی به تخلفات اداری و آرای قطعی قضائی. در متن مشخص نشده است که «فرزند شیرخوار» چه محدوده سنی دارد.