ماده ۴۲ میگوید اگر دادگاهی به جرائم موضوع این قانون رسیدگی میکند، در صورتی که ضرورت داشته باشد و مصلحت طفل یا نوجوان ایجاب کند، میتواند همراه با صدور حکم محکومیت، یک یا چند تصمیم از تصمیمهای زیر را بگیرد. این تصمیمها از نظر امکان تجدیدنظرخواهی، تابع حکم اصلی هستند؛ یعنی در همین متن گفته شده سرنوشت اعتراض به آنها مانند خود حکم اصلی است.
تصمیمهای ممکن عبارتاند از: معرفی طفل یا نوجوان یا خانوادهشان به سازمانها و نهادهای دولتی و غیردولتی فعال در زمینه اقدامات حمایتی؛ محدود کردن حقوق مربوط به ملاقات، حضانت، ولایت، قیمومت، وصایت و سرپرستی طفل یا نوجوان؛ و سپردن موقت طفل یا نوجوان به سازمان بهزیستی یا مراکز مربوط. در متن این ماده تبصرهای ذکر نشده است.