این ماده میگوید وقتی کسی برای جرمی علیه یک طفل یا نوجوان محکوم شده و حکم او جزای نقدی، مصادره اموال یا محکومیت مالی دیگری است، در مرحله اجرای حکم اول باید دیه و خسارات همان طفل یا نوجوان بزهدیده پرداخت شود.
پس از آن، نوبت به وصول مطالبات دولت میرسد. یعنی طلب طفل یا نوجوان بزهدیده برای دیه و خسارت، بر مطالبات دولت مقدم است.
این ماده تبصرهای ندارد و در متن آن به ماده دیگری هم ارجاع نشده است.