این ماده دربارهٔ کارکنانی است که در دستگاههای دولتی مشخصشده در ماده (۲۹) قانون برنامه پنجسالهٔ ششم توسعه کار میکنند و وظیفهٔ نگهداری، مراقبت، آموزش یا تربیت طفل و نوجوان را بر عهده دارند، یا در کارهای مربوط به آنان فعالیت میکنند. اگر چنین کارکنانی به هر شکلی در انجام جرائم عمدی که در همین قانون پیشبینی شده، مشارکت یا معاونت کنند، مجازات اصلی آن جرم را میگیرند و علاوه بر آن، با توجه به نقشی که داشتهاند، به یک یا چند مورد از محرومیتها و ممنوعیتهای «درجه شش» قانون مجازات اسلامی هم محکوم میشوند.
نکتهٔ مهم این است که این ماده خودش جرم تازهای نمیسازد؛ فقط میگوید کسانی که مسئولیت مراقبت از کودک را دارند، اگر در جرائم عمدی همین قانون دست داشته باشند، یک مجازات اضافی هم میگیرند. متن مشخص نمیکند که آن محرومیتها و ممنوعیتهای درجه شش دقیقاً چه چیزهایی هستند و فهرست آنها را ذکر نکرده است.
همچنین این ماده به ماده (۲۹) قانون برنامه پنجسالهٔ ششم توسعه ارجاع داده، اما محتوای آن ماده را بیان نکرده است؛ بنابراین از خودِ این متن نمیتوان فهمید کدام دستگاهها مشمول آن هستند.