این ماده میگوید اگر کسی از وقوع جرم یا شروع آن یا یک خطر شدید و نزدیک به وقوع علیه طفل یا نوجوان خبر داشته باشد یا شاهد آن باشد، در حالی که توانایی اعلام و گزارش به مقامات صلاحیتدار یا کمک خواستن از آنها را دارد، نباید خودداری کند. همچنین اگر دسترسی به این مقامات نیست یا دخالت آنها در رفع تجاوز و خطر بیاثر است، نباید از اقدام فوری و متناسب برای جلوگیری از خطر یا بدتر شدن نتیجه آن امتناع کند. این تکلیف مشروط به آن است که اقدام او خطری مشابه یا شدیدتر یا خطری کمتر اما قابل توجه را متوجه خودش یا دیگران نکند. مجازات این کار یکی از مجازاتهای درجه شش قانون مجازات اسلامی است.
تبصره: اگر کسی که خودداری کرده، طبق قوانین و مقررات یا وظیفه شغلی مکلف به اعلام، گزارش یا کمک باشد، یا به اقتضای حرفهاش بتواند کمک مؤثری کند، مجازات او دو یا هر سه مجازات درجه شش قانون مجازات اسلامی است و حسب مورد به انفصال موقت از خدمات دولتی یا عمومی یا محرومیت از فعالیت در آن حرفه به مدت شش ماه تا دو سال محکوم میشود.