این ماده دربارهٔ زمانی است که یک معامله مربوط به شخص بیسواد باشد. در چنین حالتی، علاوه بر «معرفین» (کسانی که معرفیکننده هستند)، حضور یک نفر مطلعِ باسواد هم لازم است؛ به شرطی که شخص بیسواد به او اعتماد داشته باشد.
اما یک استثنا هم دارد: اگر در میان خودِ معرفین، یک نفر باسواد باشد که شخص بیسواد به او اعتماد دارد، دیگر نیازی به آوردن آن نفر مطلع باسواد جداگانه نیست.
این متن دربارهٔ شرایط حضور افراد در معاملهٔ شخص بیسواد است و توضیح نمیدهد که «معرفین» چه کسانی هستند، چند نفرند یا اگر این شرط رعایت نشود چه اتفاقی میافتد.