این ماده دربارهٔ وضعیتی است که طرفین معامله یا شهود زبان فارسی را نمیدانند و مسئول دفتر ثبت هم زبان آنها را نمیداند. در این حالت، اظهارات آنها باید به وسیله مترجم رسمی ترجمه شود.
همچنین این ماده میگوید ترتیب تعیین مترجمین رسمی و میزان حقی که برای ترجمه، تصدیق ترجمه، سوادبرداری از نقشه و تصدیق صحت سواد نقشه گرفته میشود، به موجب نظامنامه از طرف وزارت عدلیه تعیین خواهد شد. این متن خودش جزئیات این موارد را مشخص نکرده و آن را به نظامنامه ارجاع داده است.