این ماده دربارهٔ «وارث» است؛ یعنی کسی که پس از فوت مالک، مال به او میرسد. بر اساس این متن، اگر وارث بداند که مال در زمان زندگی مورث (کسی که از او ارث میبرد) به دیگری منتقل شده، یا بداند که به یکی از راههای قانونی مالکیت از مورث گرفته شده است، و با این حال ثبت آن ملک یا صدور سند مالکیت به نام خودش را درخواست کند، مقرراتی که در بخشهای پیشین همین متن آمده دربارهٔ او هم اجرا میشود.
همچنین اگر وارث، پس از اخطار اداره ثبت، مطابق آنچه در قسمت پایانی مادهٔ پیشین این متن گفته شده رفتار نکند، همین مقررات بر او جاری است. این ماده خودش مجازات یا مبلغی تعیین نکرده و برای جزئیات به مادهٔ پیش از خودش و «مقررات فوق» ارجاع داده است.
نکتهٔ مهم دیگر این است که در همهٔ این حالتها، آگاهی وارث باید با امضا، مهر، یا نوشتهای که به خط خودش باشد، ثابت شود. متن ماده توضیح نمیدهد که اگر این آگاهی ثابت نشود دقیقاً چه میشود و بخشهایی از آن به مادهٔ پیشین ارجاع دارد؛ بنابراین دربارهٔ جزئیات آن نمیتوان از همین متن چیز بیشتری گفت.