این ماده میگوید «قسمتهای مشترک» ساختمان چه بخشهایی هستند. به زبان ساده، قسمتهایی از ساختمان که استفاده از آنها مخصوص یک آپارتمان یا یک واحد تجاری خاص نیست و همهٔ مالکان به اندازهٔ سهم خودشان از آن استفاده میکنند، مشترک شمرده میشود.
متن یک قاعدهٔ کلی هم اضافه میکند: هر بخشی که در ساختمان برای استفادهٔ اختصاصی تعیین نشده باشد، یا در سند مالکیت، ملک اختصاصی یک یا چند نفر از مالکان به حساب نیامده باشد، از قسمتهای مشترک است. تنها استثنا این است که طبق عرف و عادت محل، تعلق آن بخش به قسمت معیّنی مورد تردید نباشد.
این ماده فقط تعریف و قاعدهٔ کلی میدهد و فهرستی از مصادیق قسمتهای مشترک را نام نمیبرد؛ پس مصداقها را باید با همین معیارهای گفتهشده سنجید.