این ماده دربارهٔ کسی است که از دادگاه «تصدیق انحصار وراثت» (گواهیای که نشان میدهد چه کسانی وارث فرد فوتشده هستند) میگیرد. اگر بعداً معلوم شود که این شخص هنگام گرفتن تصدیق، میدانسته که خودش وارث نیست، یا میدانسته که وارث دیگری جز او وجود دارد و با این حال تصدیق را بر خلاف واقع گرفته است، متن او را «کلاهبردار» میداند.
نتیجهٔ این کار طبق همین متن دو چیز است: اول اینکه باید خسارت را بپردازد، و دوم اینکه به مجازاتی که قانون برای این جرم تعیین کرده محکوم میشود. خودِ این ماده نوع یا مقدار آن مجازات را مشخص نکرده و فقط به قانون ارجاع داده است.