این ماده دربارهٔ حالتی است که دادگاهی که پرونده به آن رسیده، خود را صلاحیتدار برای رسیدگی نمیداند. در این صورت با صدور قراری به نام «عدم صلاحیت»، پرونده را به دادگاهی میفرستد که آن را صلاحیتدار میداند.
اگر دادگاهی که پرونده به آن فرستاده شده، ادعای عدم صلاحیت را قبول نکند، پرونده برای حل اختلاف توسط همان دادگاه مرجوعالیه به دادگاه تجدیدنظر استان فرستاده میشود.
بر اساس تبصره، اگر اختلاف صلاحیت میان دادگاههای دو حوزه قضایی از دو استان باشد، مرجع حل اختلاف دیوان عالی کشور است. متن دربارهٔ جزئیات دیگر یا اثر این تصمیمها چیزی نمیگوید.