این ماده یک حکم کلی و پایانی است. معنایش این است که قانونهای دیگری که با مقررات این قانون (قانون تخلفات، جرائم و مجازاتهای مربوط به اسناد سجلی و شناسنامه) در تضاد و مغایرت نباشند، همچنان معتبر میمانند و لازمالاجراست.
به زبان ساده: این قانون فقط قانونهای ناسازگار با خودش را کنار میگذارد؛ بقیهٔ قانونها دستنخورده باقی میمانند.
این ماده فقط دربارهٔ یک قاعدهٔ کلی صحبت میکند و حکم یا مجازات مشخصی برای موضوع خاصی تعیین نمیکند.